ΟΥΤΟΠΙΑ Νο100

Η Λέσχη θεωρίας και πολιτισμού ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΣ παρουσιάζει το 100ο τεύχος της Διμηνιαίας Έκδοσης Θεωρίας και Πολιτισμού «ΟΥΤΟΠΙΑ«
 Τίτλος του τεύχους:» ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ- ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ«

Τετάρτη 5 Δεκέμβρη

19:00, στο χώρο της Λέσχης (Εγνατίας 98, Θεσσαλονίκη)

παρουσιάζει ο επίκουρος καθηγητής του ΑΠΘ, Βασίλης Αλεξίου,

μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού

ΛΕΣΧΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ και ΘΕΩΡΙΑΣ «ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΣ«
νεολαια Κομμουνιστική Απελευθέρωση- ΝΑΡ
οργανώσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Inline image 1

Σημείωμα της Συντακτικής Επιτροπής

«Ο χρόνος είναι γρήγορος ίσκιος πουλιών» (Ο. Ελύτης). Πέρασαν είκοσι χρόνια από την έκδοση της Ουτοπίας. Εκατό τεύχη, χωρίς διακοπές ούτε διπλά τεύχη.Περίπου είκοσι χιλιάδες σελίδες συνεισφορά στην κίνηση των ιδεών.

Όπως είναι γνωστό, κατά καιρούς, επίσημα ή όχι, ομάδες αριστερών είχαν τη συνήθεια να «βγάζουν» περιοδικά, ειδικευμένα σε κάποιον τομέα γνώσης ή γενικότερου χαρακτήρα. Σημειώνουμε ενδεικτικά τα πιο γνωστά που εκδόθηκαν μετά την Κατοχή και που συνήθως απευθύνονταν στο ευρύ, καλλιεργημένο κοινό: Ανταίος, δεκαπενθήμερο περιοδικό για τη μελέτη των προβλημάτων της ανοικοδόμησης, 1ο τεύχος, Δεκέμβρης 1945. Έκλεισε με την εκτέλεση του διευθυντή του, Δημήτρη Μπάτση (1952). Ελληνικά Γράμματα. Επιθεώρηση Τέχνης, Ιανουάριος 1955 – Φεβρουάριος 1967. Έκλεισε με τη Δικτατορία. Σύγχρονα Θέματα,φθινόπωρο του 1962. Έκλεισε με τη Δικτατορία. Επανεκδόθηκε μετά την πτώση της Χούντας με άλλον εκδότη, τον Σταμάτη Χρυσολούρη. (Στην πρώτη περίοδο τυπικά ιδιοκτήτης ήταν ο Κώστας Μανωλκίδης και υπεύθυνος σύμφωνα με τον νόμο ο Μάρκος Γκιόλιας. Τη συνολική ευθύνη για το περιοδικό την είχε αναλάβει ο Ευτύχης Μπιτσάκης.) Αντί, εκδότης Χρήστος Παπουτσάκης, 1ο τεύχος στη διάρκεια της Δικτατορίας. Πολίτης, εκδότης ο Άγγελος Ελεφάντης. Τον Μάιο του 1981, εκδόθηκε η Επιστημονική Σκέψη, η οποία έπαψε να εκδίδεται προς τα τέλητης δεκαετίας του ’90.

Συνέχεια

Ένα φάντασμα χωρίς ηλικία- «όταν κόποι μιας ζωής συντρίβονται σε μια στιγμή»

της Ελένης Τριανταφυλλοπούλου, από το τεύχος 17  των ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΝ

Αν και τα μεγαλύτερα ποσοστά φαίνεται να αφορούν στη νεολαία και ιδιαίτερα σε αυτή που δεν έχει ακόμη μπει στην παραγωγική διαδικασία, η ανεργία δεν κάνει ηλικιακές διακρίσεις. Είναι ενδεικτικό ότι τα νούμερα έχουν διπλασιαστεί για τις ηλικίες 45-54, αγγίζοντας το 15% στις ηλικίες 30-44.iΚαι δυστυχώς σε αυτές τις στατιστικές κλάσεις είναι που με μιας συντρίβονται κόποι δεκαετιών και η ζωή παύει να είναι η ίδια από τη μια στιγμή στην άλλη. Πολύ περισσότερο όταν αυτό αλλάζει την πραγματικότητα για μία ολόκληρη οικογένεια. Συνέχεια